นานะสุดเด่ย(ขี้เกียดเปลี่ยนบีจีเหมือนเดิม)
ทำไมกันหนอ
ชีวิตมันถึงเงียบเหงา
ไม่มีไรทำเลย
ช่วยด้วยช่วยด้วย
ฮิ้ววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว
ตอนนี้มาอัพเพื่อนนานะสุดเด่ยยย
เด่ยโว่ยย
ทำไมเด่ยออย่างนี้
อยากร้องไห้
เอาเหอะนะ80บาท
นี่เเล้วเรานัดกันกี่โมงยะ
เรานัดกันที่สยามกี่โมงฮ้าาา
ทำไมพวกเเกเเกเเกเเละเเกถึงมาช้ากว่าช้านน
ไม่นึกเล้ยไม่นึกเลย
ปล่อยให้กูเเกร่วอยู่คนเดียวที่โรงหนังสยามที่คลาคล่ำด้วยผู้คน
ตื่นเต้นๆจะได้ดูนานะ-*-
คนออกมาจากโรงคุยกันใหญ่
อืม....ดูนานะอีกดีกว่าเนอะ
ตาลุกวาวเลยดูอีกเหรอสนุกล่ะสิสนุกใช่ไหมต้องเป็นงั้นเเน่เลย
เเล้วกูก็เดินไปเดินมาเฮ้ออออเมื่อไรจะมาฟระ
โทรไปถามอีกิ้กพระเจ้า.....
เอาเหอะเเกร่วต่อไปไปยืนสังเกตการณ์ด้านบน
เพื่อพอมันมาเเล้วจะได้เห็นอย่างชัดเเจ้ง
อ่ะนั่น.....มาเเล้ว-*-เห็นฟันอีกิ้กเป็นอันดับเเรก(เว่อร์ไปป้ะวะ)
เเล้วก็หัวอีออมอันดับต่อมา
เหอๆ.....ปุ้นจ๋าเเละเเยม
ยืนมองอยู่ข้างบน
มันจะเห็นกูม้ายยหว่า
เเล้วนังกิ้กก็ชี้ขึ้นมา.....ออมเพ่งอยู่เพ่งเพ่งงงงงง
เข้าใจนะสายตาน่ะมันซ้านนนสั้น
เเล้วก็เห็นกูเเล้วก็หัวเราะ....เอ่อหัวเราะไรอ่ะ-*-
เสร็จเเล้วก็เดินไปซื้อตั๋ว.....เเยมเอ๊ยยย
เอ่ยอย่าง.....เอ่อ.........ซื้อไม่เป็น-*-
ซื้อตั๋วไม่เป็น..........เเล้วกูกะออมก็จูงมือกันออกไป
ไปเถอะ.....เเล้วเราต่างก็ไม่รู้จักนังเเยมที่ซื้อตั๋วไม่เป็น-*-
เสร็จเเล้วก็ซื้อ
ป้ายติดไว้ว่าที่นั่งปกติ100บาท
เเต่พอไปซื้อเค้าคิดเเค่80ก็ดี
อีกิ้กเอาตังไปซื้อน้ำสามกระป๋อง
นังปุ้นก็.......เอาเเบบมีน้ำตาลนะมีน้ำตาล
มันต่างตรงไหนวะเป๊บซี่เเบบมีกะไม่มี
กูก็ว่ามันคือๆกันเเหละนะ
เเล้วออมก็หมกเม็ดตังทอนไปเพราะซื้อเเค่3กระป๋อง
ต้องเหลือ55บาทสิจ้ะออมมี่
เอาล่ะเเล้วเราก็เข้าโรงกัน
ช้าไปสักนิสสสสเเต่หนังก็มาพอดีเพราะตอนเเรกมันต้องมีโคสะนากะร้องเพลงสรรเสริญชั่ยเเมะ
อืมมเเล้วก็นั่งกัน
เเต่คุณคะ...คุณพนักงานคะคุณพาเรามานั่งผิดเเถวค่ะ
นังเเยมก็เเถวนี้เหรอเเถวนี้เหรอ-*-
กูหันไปบอกออมความจริงเราต้องนั่งริมสุดล่ะ
กูออมกิ้กเลยไปนั่งริมสุดกัน
เหลือไว้ซึ่งอีเเยมที่กำลังค้นหาคำตอบว่าเเถวอะไร
เเละอีปุ้นที่นั่งงงงวย
เอาเหอะโชคดีกับเเยมก็เเล้วกัน
เเล้วพวกเมิงสองตัวก็ไปนั่งเเถวหน้าเราสามตัวเเต่ก็ยังอยู่คนละฟากอยู่ดี
เราสามตัวก็หารือกัน
เอ้ะเอ
ทำไมนั่งเเถวนั้นล่ะ
เราจะไปนั่งด้วยดีมั้ย
เเต่หนังมันเร ิ่มเเล้วเลยต้องเลยตามเลย
เอาวะไม่มีคนนั่งหรอกโลงออกจะว่างงงงงง
เเล้วคนก็เดินเข้ามาในโรงเป็นระยะสยิวกันไป
เเมร่งจะมาไล่ที่ปร่าววะ
เเต่ก็รอดไปได้ด้วยดีเหะๆโดยที่นั่งดูไปก็บ่นไปตลอด
ถึงความไฮโซของใบหน้าเรนทุเรศชิบ
ดูไปบ่นไปโรงก้สะเหม่ย
เเถมตัวหนังสือก็หายไปบ้างบ้าเอ๊ย
รุเรื่องมั้ยเนี่ยจะรุเรื่องมั้ย
นั่งดูไปสักพัก
ก็เเดกน้ำกัน.....เอ่อน้ำ3กระป๋องที่เราทั้ง5ต่างเป็นเจ้าของ
บัดนี้เจ้าสองคนนั้นหมดโอกาสในการครอบครอง
อีออมเปิดกระป๋องนึง
กูก็บ่น
เเล้วสองคนนั้นล่ะ
ออมเอาน้ำไปให้สองคนนั้นเร็ว
เเต่มันเป็นไปไม่ได้อยู่เเล้วล่ะนะที่จะทำอย่างนั้น
ออมก็ไม่เอาไปให้
กูก็นั่งบ่น
เอาไปให้เค้าซี่เเล้วเค้าจะกินน้ำยังไงล่า
ไม่มีใครสนใจกู
นั่งดูนานะสุดเด่ยเเล้วเจ็บปวด
ยามมิกะซบอกของไอ่จานดาวเทียมNOAA
ดูไปด้วยความระทมใจสักพักกูก็ยืดคอไปดูทางสองคนนั้น
พอดีนังปุ้นหันมาถือเป็นเรื่องดีกูเลยกวักมือให้มานั่งข้างหน้ากู
สองคนนั้นจึงปรึกษาหารือ
เเล้วเเยมก็สลอนหน้ามั่งกูเลยกวักมืออีก
ปุ้นจ๋าเลยกระดื้บมา
โดยกูนั้นนั่งขำ
ทำไมเดินดีๆไม่ได้เรอะ
ทำไมต้องกระดื้บวะเเมร่งต๊อง
ตลกอีเเยมก็เดินดีๆเเต่อีปุ้นตลก5555+ขอโทดนะที่รัก555+
เเล้วทั้งสองก็มานั่งตรงด้านหน้าทั้งสาม
กูก้เอาเป๊บซี่เเบบมีน้ำตาลให้นังปุ้นเสีย
เเล้วคุนเทอก็เอาเเต่หันมาด่า...เรนอย่างงั้นอย่างโง้น
นั่งข้างหน้าเเต่หันมาข้างหลังเเล้วบ่นด่าให้กูฟังเออเอาเข้าไปทำไมไม่นั่งดูดีๆฟระ
ทันใดนั้นเอง
นังเเยมก็ลุกขึ้นเเล้วจากปุ้นจ๋าไป55+
อยู่ดีๆเเมร่งก็เดินจากไปนั่งที่เก่าปุ้นหน้าเหวอฮาโว่ยย
อ้าว?อ้าว?
555+ขำกูก็อ้าว?
อ้าว?ทำไมมึงทิ้งกูอย่างเงี้ย55+ขำที่รักจังเลยจ้ะกร๊ากกกกกก
เเล้วปุ้นจ๋าก็เลยต้องระเห็ดระเหินมานั่งข้างกู
กูก็เก็บของเอ้านั่งๆ
เเละตอนนี้เราทั้งสี่ก็ยังคงไม่เข้าใจเเยมที่ตัดสินใจไปนั่งมุมโน้นเพียงลำพัง
จากนั้น....กูจึงต้องนั่งข้างนังปุ้นที่จุกชนวนพล่ามให้กูฟังไม่หยุดหย่อน
ไม่ไหวจะเป็นฉากไหนๆกูก็จะต้องได้ยินเสียงนังนี้บลาๆๆๆขึ้นมาตลอด
กูรุสึกเสียจัยที่อยากมาดูหนังกับที่รักมาก55+ล้อเล่นจ้ะล้อเล่นโว้ยยยย
เเต่เเมร่งพูดไม่หยุดจริงๆไม่สงสารกูเลย
ความจริงสาเหตุที่เเยมไปนั่งตรงนู้นอาจเพราะต้องการความเป็นส่วนตัวล่ะมั้ง
555+คิดกันไป
เเล้วกูก็เริ่มทนนังปุ้นจ๋ามิไหว
เลยชะโงกไปหาออม
ออมมึงเอาพี่มึงกลับไปทีเอาคืนปายยยยย
นังปุ้นก็มาล้อกเเขนกู...ดูสิเเมร่งกักขังหน่วงเหนี่ยวกูม่ายยยยย
ม่ายอาวเเว้วว
เเต่กูก็ต้องทนต่อไปอ่ะนะ
ออมกะกิ้กนั่งดูเเบบไฮโซขึ้นมาหน่อย
คือด่าพอกรุ้มกริ่มเเล้วก็เงียบตั้งใจดูหนังไป
เเต่เพราะอีปุ้นด่าไม่หยุดช่วงหลังกูเลยเริ่มช่วยด่ากลายเป็นว่า...
อีบ้าสองตัวนี้ไร้มารยาทมาก
เเต่จะเเคร์สิ่งใดในเมื่อคนน้อยชิบเป๋ง
เหอะๆไม่สนใจเเล้วโว่ยยยยกูรับชินจังที่น่ารักในการ์ตูนของกูม่ายด้าย
เเล้วเวลาดูมันจะมีช่วงตลก...ช่วงขำที่กูไม่ขำ
คือว่ากูว่ามันเเป้กอ่ะ
พอเขาขำกันหึหึเหอะๆกูกะอีกิ้กจะหันมาสบตากันเเบบว่าอะไรเนี่ยตลกยังไง
เเล้วก็จะหัวเราะเหอะๆกัน
เอาน่าเค้าขำของเค้าเนอะ....เเต่มันมีไรให้ขำวะกูยังงงอยู่
เเละเเล้วฉากที่ต้องการดูก็มา
รอคอยเธอมาเเสนนานทรมานวิญญาณนักหนา
เหอๆ
ฉากคอนเสิร์ตของเเทรปเนสต์
รอดูยูนะอิโะที่ฉัน"เคย"มองว่าสวยน่ารัก
ขอย้ำว่าเคย
เเต่คอนเท่ห์จัง
เพลงJOURNEYชอบๆ
เพลงนี้ขึ้นมาเพลงเเรกกูก็นั่งฟังเเล้วก็ผงกหัวตามจังหวะชอบๆๆๆ
เเต่ยูนะ.....คือ..............ม่ายยยยยยยยยยย
เธอไม่เหมือนอย่างที่ฉันเคยเห็นในอดีตเมื่อนานมา
เธอเปลี่ยนไป
เวลาร้องเพลงก็คอยสะบัดหน้าม้า
อีออมชะโงกหัวมาหากู
เรร่าไม่สวยเลยว่ะ
กูก็นั่งบ่น
เเมร่งตลกเเมร่งตลกอ่ะ
กิ้กเงียบบ
นังปุ้นก็นั่งถามมันจะสะบัดหัวทำไมวะ
ม่ายๆเค้าเเค่สะบัดหน้าม้าตลกชิบ
จบเพลงนี้ปุ้บ......ก็มีENDLESSที่รอคอย
นั่งร้องกะนังปุ้นบ้าบอมาก
ในคอนเค้าก็มีเเท่งเรืองเเสงเเล้วกะโยกไปโยกมา
กูกะปุ้นก็มือปล่าวมันเเหละวะเอากับเค้ามั่ง
กิ้กกะออมก็ไฮโซเหมือนเดิม
ทะโท้เอบา~~
ขำ......เพราะเพลงนี้มันจะเอาภาพในอดีตของโอซากินานะมาใหดู
ตอนที่เรนขึ้นรถไฟนานะตามขึ้นไปกอดกัน
จากนั้นนานะก็วิ่งลงมาเเล้วเเบบ
ทำไมต้องทำเเบบสะโลโมชั่น
ตลก555+
กูเลยขำออกมาซะงั้น
นังปุ้นก็นั่งขำ...เหมือนเอมวี55+เหมือนเอมวี
เออ.....55+คิดเเล้วยังขำอยู่เลย
เเล้วโนบุก็วิ่งสะโลว์เข้ามาเเถมปากกว้างๆ55+
ขำๆๆๆเเล้วนั่งดูไปอีกไม่นานก็จบ
นั่งคุยกันอยู่...มันจะจบตอนไหนวะ
อีออมก็เเมร่งจบตอนนี้เเน่เลย(ตอนฮาจิเจอทาคุมิเเล้วก็คิดๆบ่นๆในใจ)
กูก็บ้าไม่หรอกน่าเเมร่งยังไม่ถึงครึ่งเรื่องเลย
เเล้วไม่นานเท่าไร
เพลงก็ขึ้น
สรุปว่าไงล่ะ
จบเเล้วครับ -*-
โคตรเซ็งเเด่ว....นังปุ้นก็.....เเมร่งยังไม่ถึงเศษหนึ่งส่วนสิบของเรื่องเลย....เว่อร์ไปนะปุ้น
เเล้วมีตอนนึงในเรื่องที่กูค้างคาใจมาก
ตอนที่เเม่ของฮาจิพูดเเบบว่า
ต้องขอโทษด้วยนะที่บ้านเรา*เอะอะ*ประมาณนั้น
เเต่สระอะหายไป
กลายเป็น
ต้องขอโทษด้วยนะที่บ้านเรา*เออะ*
ฮะ?
ฮะ?
กูก็นั่งบ่นกะกิ้กเเละออม
เออะ?
เอาเหอะนะเเล้วหนังก็จบลง
ท่ามกลางความเจ็บปวดของกู
เเยมก็ไปเรียนต่อโดยที่ยังไม่มีใครกล่าวถามว่าเหตุไฉนเเยมจึงทำเเบบนั้น
เอาล่ะลำดับต่อมาเราทั้งสี่ก้ไปเข้าห้องน้ำที่สยามเซ็นเตอร์
ห้างที่เปรียบเสมือนเป็นห้องน้ำตายตัวของเราทุกครั้งที่มาสยาม55+
ไปกินบะหมี่หมายเลขเเปดที่มาบุญครอง
ยืนรอ...เป็นคิวที่สี่......
เเล้วปุ้นก็นั่งลงหน้าร้านเค้า........เอ่อ......นึกว่าจะมีกูคนเดียวที่ทำเเบบนั้น-*-
เหอๆ.......ช่างน่าเศร้านัก
เข้าไปกินกัน......
สองพี่น้องเดินนำเข้าไปเเล้วก็เเยกฝั่งกันนั่ง
อีกิ้กเดินไปนั่งทางอีออมกูเลยนั่งกะปุ้น
นังกิ้กมีการหันมายิ้มอย่างมีเลศนัย
มึงจะได้นั่งกะที่รักมึงไง
เหอะขอบพระคุณอย่างสูงเลยนะเจ้าคะเเหม
อีเเรดเอ๊ยยย
กินไปอย่างลำบาก(สำหรับกู)
กินสักพักกิ้กก็ส่งซิกเเนลให้กูดูว่าอีออมมันนั่งเเดกที่ขนาดไหน
กูเลยบอกว่าออมทำไมมึงนั่งเเดกที่จังมันก็หัวเราะ
เเละขยับนิดนึง
จากนั้นก็ยืดออกมาเท่าเดิม -*-
เสร็จเเล้วก็หันมามองทางนังปุ้นมั่งเอ่อมันก็เเดกที่กูไปเยอะเหมือนกันนะ
ทำไมตระกูลนี้มันนั่งเเดกที่กันจังวะ.....เเล้วกูก็เหล่นังปุ้น......
เเล้วนังปุ้นก็ยิ้มเเล้วขยับให้ดีมากที่รักเป็นคนดีมากไม่เหมือนน้องสาวมึง-*-เหอๆ
จบดีกว่า
ปุ้นเเละออมที่เหลือฝากมึงอัพ(สำหรับออม)เพราะมึงจะมาด่ากูอีกหากมาอัพเรื่องเดียวกัน
ขอโทดทีนะที่ชิง
ไปเเระบ๊ายบาย
พีเอสสึ
ถึงนังปุ้นจ๋าที่รักยิ่งสึบะ"คิ"มึงเป็นไงมั่งเเม่กูบ่นเลยเพราะมึงทำให้กูกลับช้าเเต่ไม่เป็นไรที่Daisoสนุกดี^^
ถึงนังเเยมเป็นไรของเมิงอ่ะ
ถึงนังออมทำไมมึงไม่เข้าหุ้นซื้อนาลิกากะกูเเละป้าเเปลกหน้าคนนั้นวะ
ถึงนึงกิ้กกูจะเอาหมวกมิกกี้อ่ะไปสำเพ็งเดี๋ยวนี้!!!!!!!!
ถึงนะห์อย่าลืมตอบเเทนกูที่โทรไปบอกมึงเรื่องนิราศ
ถึงจูนดีจัยนะที่เมิงไม่ยอมไปดูนานะเพราะกูสงสารมึงมากถ้ามึงไปมันเด่ยอ่ะ
บาย ไบซีเคิล
ชีวิตมันถึงเงียบเหงา
ไม่มีไรทำเลย
ช่วยด้วยช่วยด้วย
ฮิ้ววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว
ตอนนี้มาอัพเพื่อนนานะสุดเด่ยยย
เด่ยโว่ยย
ทำไมเด่ยออย่างนี้
อยากร้องไห้
เอาเหอะนะ80บาท
นี่เเล้วเรานัดกันกี่โมงยะ
เรานัดกันที่สยามกี่โมงฮ้าาา
ทำไมพวกเเกเเกเเกเเละเเกถึงมาช้ากว่าช้านน
ไม่นึกเล้ยไม่นึกเลย
ปล่อยให้กูเเกร่วอยู่คนเดียวที่โรงหนังสยามที่คลาคล่ำด้วยผู้คน
ตื่นเต้นๆจะได้ดูนานะ-*-
คนออกมาจากโรงคุยกันใหญ่
อืม....ดูนานะอีกดีกว่าเนอะ
ตาลุกวาวเลยดูอีกเหรอสนุกล่ะสิสนุกใช่ไหมต้องเป็นงั้นเเน่เลย
เเล้วกูก็เดินไปเดินมาเฮ้ออออเมื่อไรจะมาฟระ
โทรไปถามอีกิ้กพระเจ้า.....
เอาเหอะเเกร่วต่อไปไปยืนสังเกตการณ์ด้านบน
เพื่อพอมันมาเเล้วจะได้เห็นอย่างชัดเเจ้ง
อ่ะนั่น.....มาเเล้ว-*-เห็นฟันอีกิ้กเป็นอันดับเเรก(เว่อร์ไปป้ะวะ)
เเล้วก็หัวอีออมอันดับต่อมา
เหอๆ.....ปุ้นจ๋าเเละเเยม
ยืนมองอยู่ข้างบน
มันจะเห็นกูม้ายยหว่า
เเล้วนังกิ้กก็ชี้ขึ้นมา.....ออมเพ่งอยู่เพ่งเพ่งงงงงง
เข้าใจนะสายตาน่ะมันซ้านนนสั้น
เเล้วก็เห็นกูเเล้วก็หัวเราะ....เอ่อหัวเราะไรอ่ะ-*-
เสร็จเเล้วก็เดินไปซื้อตั๋ว.....เเยมเอ๊ยยย
เอ่ยอย่าง.....เอ่อ.........ซื้อไม่เป็น-*-
ซื้อตั๋วไม่เป็น..........เเล้วกูกะออมก็จูงมือกันออกไป
ไปเถอะ.....เเล้วเราต่างก็ไม่รู้จักนังเเยมที่ซื้อตั๋วไม่เป็น-*-
เสร็จเเล้วก็ซื้อ
ป้ายติดไว้ว่าที่นั่งปกติ100บาท
เเต่พอไปซื้อเค้าคิดเเค่80ก็ดี
อีกิ้กเอาตังไปซื้อน้ำสามกระป๋อง
นังปุ้นก็.......เอาเเบบมีน้ำตาลนะมีน้ำตาล
มันต่างตรงไหนวะเป๊บซี่เเบบมีกะไม่มี
กูก็ว่ามันคือๆกันเเหละนะ
เเล้วออมก็หมกเม็ดตังทอนไปเพราะซื้อเเค่3กระป๋อง
ต้องเหลือ55บาทสิจ้ะออมมี่
เอาล่ะเเล้วเราก็เข้าโรงกัน
ช้าไปสักนิสสสสเเต่หนังก็มาพอดีเพราะตอนเเรกมันต้องมีโคสะนากะร้องเพลงสรรเสริญชั่ยเเมะ
อืมมเเล้วก็นั่งกัน
เเต่คุณคะ...คุณพนักงานคะคุณพาเรามานั่งผิดเเถวค่ะ
นังเเยมก็เเถวนี้เหรอเเถวนี้เหรอ-*-
กูหันไปบอกออมความจริงเราต้องนั่งริมสุดล่ะ
กูออมกิ้กเลยไปนั่งริมสุดกัน
เหลือไว้ซึ่งอีเเยมที่กำลังค้นหาคำตอบว่าเเถวอะไร
เเละอีปุ้นที่นั่งงงงวย
เอาเหอะโชคดีกับเเยมก็เเล้วกัน
เเล้วพวกเมิงสองตัวก็ไปนั่งเเถวหน้าเราสามตัวเเต่ก็ยังอยู่คนละฟากอยู่ดี
เราสามตัวก็หารือกัน
เอ้ะเอ
ทำไมนั่งเเถวนั้นล่ะ
เราจะไปนั่งด้วยดีมั้ย
เเต่หนังมันเร ิ่มเเล้วเลยต้องเลยตามเลย
เอาวะไม่มีคนนั่งหรอกโลงออกจะว่างงงงงง
เเล้วคนก็เดินเข้ามาในโรงเป็นระยะสยิวกันไป
เเมร่งจะมาไล่ที่ปร่าววะ
เเต่ก็รอดไปได้ด้วยดีเหะๆโดยที่นั่งดูไปก็บ่นไปตลอด
ถึงความไฮโซของใบหน้าเรนทุเรศชิบ
ดูไปบ่นไปโรงก้สะเหม่ย
เเถมตัวหนังสือก็หายไปบ้างบ้าเอ๊ย
รุเรื่องมั้ยเนี่ยจะรุเรื่องมั้ย
นั่งดูไปสักพัก
ก็เเดกน้ำกัน.....เอ่อน้ำ3กระป๋องที่เราทั้ง5ต่างเป็นเจ้าของ
บัดนี้เจ้าสองคนนั้นหมดโอกาสในการครอบครอง
อีออมเปิดกระป๋องนึง
กูก็บ่น
เเล้วสองคนนั้นล่ะ
ออมเอาน้ำไปให้สองคนนั้นเร็ว
เเต่มันเป็นไปไม่ได้อยู่เเล้วล่ะนะที่จะทำอย่างนั้น
ออมก็ไม่เอาไปให้
กูก็นั่งบ่น
เอาไปให้เค้าซี่เเล้วเค้าจะกินน้ำยังไงล่า
ไม่มีใครสนใจกู
นั่งดูนานะสุดเด่ยเเล้วเจ็บปวด
ยามมิกะซบอกของไอ่จานดาวเทียมNOAA
ดูไปด้วยความระทมใจสักพักกูก็ยืดคอไปดูทางสองคนนั้น
พอดีนังปุ้นหันมาถือเป็นเรื่องดีกูเลยกวักมือให้มานั่งข้างหน้ากู
สองคนนั้นจึงปรึกษาหารือ
เเล้วเเยมก็สลอนหน้ามั่งกูเลยกวักมืออีก
ปุ้นจ๋าเลยกระดื้บมา
โดยกูนั้นนั่งขำ
ทำไมเดินดีๆไม่ได้เรอะ
ทำไมต้องกระดื้บวะเเมร่งต๊อง
ตลกอีเเยมก็เดินดีๆเเต่อีปุ้นตลก5555+ขอโทดนะที่รัก555+
เเล้วทั้งสองก็มานั่งตรงด้านหน้าทั้งสาม
กูก้เอาเป๊บซี่เเบบมีน้ำตาลให้นังปุ้นเสีย
เเล้วคุนเทอก็เอาเเต่หันมาด่า...เรนอย่างงั้นอย่างโง้น
นั่งข้างหน้าเเต่หันมาข้างหลังเเล้วบ่นด่าให้กูฟังเออเอาเข้าไปทำไมไม่นั่งดูดีๆฟระ
ทันใดนั้นเอง
นังเเยมก็ลุกขึ้นเเล้วจากปุ้นจ๋าไป55+
อยู่ดีๆเเมร่งก็เดินจากไปนั่งที่เก่าปุ้นหน้าเหวอฮาโว่ยย
อ้าว?อ้าว?
555+ขำกูก็อ้าว?
อ้าว?ทำไมมึงทิ้งกูอย่างเงี้ย55+ขำที่รักจังเลยจ้ะกร๊ากกกกกก
เเล้วปุ้นจ๋าก็เลยต้องระเห็ดระเหินมานั่งข้างกู
กูก็เก็บของเอ้านั่งๆ
เเละตอนนี้เราทั้งสี่ก็ยังคงไม่เข้าใจเเยมที่ตัดสินใจไปนั่งมุมโน้นเพียงลำพัง
จากนั้น....กูจึงต้องนั่งข้างนังปุ้นที่จุกชนวนพล่ามให้กูฟังไม่หยุดหย่อน
ไม่ไหวจะเป็นฉากไหนๆกูก็จะต้องได้ยินเสียงนังนี้บลาๆๆๆขึ้นมาตลอด
กูรุสึกเสียจัยที่อยากมาดูหนังกับที่รักมาก55+ล้อเล่นจ้ะล้อเล่นโว้ยยยย
เเต่เเมร่งพูดไม่หยุดจริงๆไม่สงสารกูเลย
ความจริงสาเหตุที่เเยมไปนั่งตรงนู้นอาจเพราะต้องการความเป็นส่วนตัวล่ะมั้ง
555+คิดกันไป
เเล้วกูก็เริ่มทนนังปุ้นจ๋ามิไหว
เลยชะโงกไปหาออม
ออมมึงเอาพี่มึงกลับไปทีเอาคืนปายยยยย
นังปุ้นก็มาล้อกเเขนกู...ดูสิเเมร่งกักขังหน่วงเหนี่ยวกูม่ายยยยย
ม่ายอาวเเว้วว
เเต่กูก็ต้องทนต่อไปอ่ะนะ
ออมกะกิ้กนั่งดูเเบบไฮโซขึ้นมาหน่อย
คือด่าพอกรุ้มกริ่มเเล้วก็เงียบตั้งใจดูหนังไป
เเต่เพราะอีปุ้นด่าไม่หยุดช่วงหลังกูเลยเริ่มช่วยด่ากลายเป็นว่า...
อีบ้าสองตัวนี้ไร้มารยาทมาก
เเต่จะเเคร์สิ่งใดในเมื่อคนน้อยชิบเป๋ง
เหอะๆไม่สนใจเเล้วโว่ยยยยกูรับชินจังที่น่ารักในการ์ตูนของกูม่ายด้าย
เเล้วเวลาดูมันจะมีช่วงตลก...ช่วงขำที่กูไม่ขำ
คือว่ากูว่ามันเเป้กอ่ะ
พอเขาขำกันหึหึเหอะๆกูกะอีกิ้กจะหันมาสบตากันเเบบว่าอะไรเนี่ยตลกยังไง
เเล้วก็จะหัวเราะเหอะๆกัน
เอาน่าเค้าขำของเค้าเนอะ....เเต่มันมีไรให้ขำวะกูยังงงอยู่
เเละเเล้วฉากที่ต้องการดูก็มา
รอคอยเธอมาเเสนนานทรมานวิญญาณนักหนา
เหอๆ
ฉากคอนเสิร์ตของเเทรปเนสต์
รอดูยูนะอิโะที่ฉัน"เคย"มองว่าสวยน่ารัก
ขอย้ำว่าเคย
เเต่คอนเท่ห์จัง
เพลงJOURNEYชอบๆ
เพลงนี้ขึ้นมาเพลงเเรกกูก็นั่งฟังเเล้วก็ผงกหัวตามจังหวะชอบๆๆๆ
เเต่ยูนะ.....คือ..............ม่ายยยยยยยยยยย
เธอไม่เหมือนอย่างที่ฉันเคยเห็นในอดีตเมื่อนานมา
เธอเปลี่ยนไป
เวลาร้องเพลงก็คอยสะบัดหน้าม้า
อีออมชะโงกหัวมาหากู
เรร่าไม่สวยเลยว่ะ
กูก็นั่งบ่น
เเมร่งตลกเเมร่งตลกอ่ะ
กิ้กเงียบบ
นังปุ้นก็นั่งถามมันจะสะบัดหัวทำไมวะ
ม่ายๆเค้าเเค่สะบัดหน้าม้าตลกชิบ
จบเพลงนี้ปุ้บ......ก็มีENDLESSที่รอคอย
นั่งร้องกะนังปุ้นบ้าบอมาก
ในคอนเค้าก็มีเเท่งเรืองเเสงเเล้วกะโยกไปโยกมา
กูกะปุ้นก็มือปล่าวมันเเหละวะเอากับเค้ามั่ง
กิ้กกะออมก็ไฮโซเหมือนเดิม
ทะโท้เอบา~~
ขำ......เพราะเพลงนี้มันจะเอาภาพในอดีตของโอซากินานะมาใหดู
ตอนที่เรนขึ้นรถไฟนานะตามขึ้นไปกอดกัน
จากนั้นนานะก็วิ่งลงมาเเล้วเเบบ
ทำไมต้องทำเเบบสะโลโมชั่น
ตลก555+
กูเลยขำออกมาซะงั้น
นังปุ้นก็นั่งขำ...เหมือนเอมวี55+เหมือนเอมวี
เออ.....55+คิดเเล้วยังขำอยู่เลย
เเล้วโนบุก็วิ่งสะโลว์เข้ามาเเถมปากกว้างๆ55+
ขำๆๆๆเเล้วนั่งดูไปอีกไม่นานก็จบ
นั่งคุยกันอยู่...มันจะจบตอนไหนวะ
อีออมก็เเมร่งจบตอนนี้เเน่เลย(ตอนฮาจิเจอทาคุมิเเล้วก็คิดๆบ่นๆในใจ)
กูก็บ้าไม่หรอกน่าเเมร่งยังไม่ถึงครึ่งเรื่องเลย
เเล้วไม่นานเท่าไร
เพลงก็ขึ้น
สรุปว่าไงล่ะ
จบเเล้วครับ -*-
โคตรเซ็งเเด่ว....นังปุ้นก็.....เเมร่งยังไม่ถึงเศษหนึ่งส่วนสิบของเรื่องเลย....เว่อร์ไปนะปุ้น
เเล้วมีตอนนึงในเรื่องที่กูค้างคาใจมาก
ตอนที่เเม่ของฮาจิพูดเเบบว่า
ต้องขอโทษด้วยนะที่บ้านเรา*เอะอะ*ประมาณนั้น
เเต่สระอะหายไป
กลายเป็น
ต้องขอโทษด้วยนะที่บ้านเรา*เออะ*
ฮะ?
ฮะ?
กูก็นั่งบ่นกะกิ้กเเละออม
เออะ?
เอาเหอะนะเเล้วหนังก็จบลง
ท่ามกลางความเจ็บปวดของกู
เเยมก็ไปเรียนต่อโดยที่ยังไม่มีใครกล่าวถามว่าเหตุไฉนเเยมจึงทำเเบบนั้น
เอาล่ะลำดับต่อมาเราทั้งสี่ก้ไปเข้าห้องน้ำที่สยามเซ็นเตอร์
ห้างที่เปรียบเสมือนเป็นห้องน้ำตายตัวของเราทุกครั้งที่มาสยาม55+
ไปกินบะหมี่หมายเลขเเปดที่มาบุญครอง
ยืนรอ...เป็นคิวที่สี่......
เเล้วปุ้นก็นั่งลงหน้าร้านเค้า........เอ่อ......นึกว่าจะมีกูคนเดียวที่ทำเเบบนั้น-*-
เหอๆ.......ช่างน่าเศร้านัก
เข้าไปกินกัน......
สองพี่น้องเดินนำเข้าไปเเล้วก็เเยกฝั่งกันนั่ง
อีกิ้กเดินไปนั่งทางอีออมกูเลยนั่งกะปุ้น
นังกิ้กมีการหันมายิ้มอย่างมีเลศนัย
มึงจะได้นั่งกะที่รักมึงไง
เหอะขอบพระคุณอย่างสูงเลยนะเจ้าคะเเหม
อีเเรดเอ๊ยยย
กินไปอย่างลำบาก(สำหรับกู)
กินสักพักกิ้กก็ส่งซิกเเนลให้กูดูว่าอีออมมันนั่งเเดกที่ขนาดไหน
กูเลยบอกว่าออมทำไมมึงนั่งเเดกที่จังมันก็หัวเราะ
เเละขยับนิดนึง
จากนั้นก็ยืดออกมาเท่าเดิม -*-
เสร็จเเล้วก็หันมามองทางนังปุ้นมั่งเอ่อมันก็เเดกที่กูไปเยอะเหมือนกันนะ
ทำไมตระกูลนี้มันนั่งเเดกที่กันจังวะ.....เเล้วกูก็เหล่นังปุ้น......
เเล้วนังปุ้นก็ยิ้มเเล้วขยับให้ดีมากที่รักเป็นคนดีมากไม่เหมือนน้องสาวมึง-*-เหอๆ
จบดีกว่า
ปุ้นเเละออมที่เหลือฝากมึงอัพ(สำหรับออม)เพราะมึงจะมาด่ากูอีกหากมาอัพเรื่องเดียวกัน
ขอโทดทีนะที่ชิง
ไปเเระบ๊ายบาย
พีเอสสึ
ถึงนังปุ้นจ๋าที่รักยิ่งสึบะ"คิ"มึงเป็นไงมั่งเเม่กูบ่นเลยเพราะมึงทำให้กูกลับช้าเเต่ไม่เป็นไรที่Daisoสนุกดี^^
ถึงนังเเยมเป็นไรของเมิงอ่ะ
ถึงนังออมทำไมมึงไม่เข้าหุ้นซื้อนาลิกากะกูเเละป้าเเปลกหน้าคนนั้นวะ
ถึงนึงกิ้กกูจะเอาหมวกมิกกี้อ่ะไปสำเพ็งเดี๋ยวนี้!!!!!!!!
ถึงนะห์อย่าลืมตอบเเทนกูที่โทรไปบอกมึงเรื่องนิราศ
ถึงจูนดีจัยนะที่เมิงไม่ยอมไปดูนานะเพราะกูสงสารมึงมากถ้ามึงไปมันเด่ยอ่ะ
บาย ไบซีเคิล
เเต่ไปอ่านไดคนอื่นเค้าว่าสนุกเเถมร้องไห้อก
เหอะๆ+++เอาเเต่นั่งด่ากะหัวเราะ-*-
เจ็บปวดว่ะ80บาท
วันนี้อารมณ์ดีมาเจิม
ชาติหน้าจะเปลี่ยนบีจีเเล้วทุกคนนน